We gaan toch maar met de auto naar de stad. Openbaar vervoer is geen optie, veel te vaak overstappen en met 3 personen niet echt goedkoper.
We parkeren de auto voor $ 25,- in de Fifth & Mission garage. Als we buiten komen staan we gelijk midden in het centrum. Al snel kan de jas weer uit. We horen bijna meer nederlands dan engels op straat zoveel landgenoten lopen hier rond.

Bij Apple staat een enorme rij te wachten om een nieuw model I-phone te kunnen aanschaffen. Dit is al een paar dagen gaande. Er hebben zelfs mensen voor de winkel geslapen zagen we op het nieuws. Misschien dat via internet bestellen een betere optie is want hier staan ze nog wel even.
Ook bij de kabeltram Powell-Mason is het wachten.
We kijken hoe de trams gedraaid worden en gaan wel lopen. Het is heerlijk weer.
We bezoeken Chinatown en als we beneden bij de baai zijn lopen we richting pier 39.

Bij de scientology kerk wordt fanatiek gedemonstreerd, terwijl er toch verder niemand te zien is. Misschien hebben we iets gemist op het nieuws. Als we bij starbucks een bakkie doen zitten er alweer nederlanders. Er blijken heel veel mensen uit het Gooi deze kant op te gaan dit jaar. We maken met de Blue & Gold fleet een boottocht door de baai, langs Alcatraz en onder de Golden Gate brug door.

Gisteren zijn we met de auto geweest, nu lopen we nog even naar Lombart street. Het is behoorlijk klimmen en dalen, sommige heuvels halen een stijgingspercentage van 30%.
Op weg naar het centrum staat er een kabeltram met pech midden op de weg.
Alle passagiers van achteropkomende trams moeten uitstappen en verder lopen.
We eten nog wat in de stad en dan is het alweer tijd om naar het hotel te gaan.
Morgen beginnen we aan onze laatste etappe van deze reis, we gaan naar Seattle.

Als we klaar zijn rijden we naar het AT & T stadium voor een tour.
Omdat we nogal moeten zoeken naar een parkeerplaats komen we iets te laat binnen.
Gelukkig hoeven we geen 2 uur te wachten, Allicia komt ons ophalen en we sluiten aan bij de groep. Het blijkt dat de SF Giants, evenals de LA Dodgers voorheen in New York gespeeld hebben. In 1958 is men verhuisd naar de oostkust.
Dit stadion, gebouwd in 2000, en het Safeco Field in Seattle zijn ontworpen door dezelfde architect. Het was een leuke tour en het blijft fascinerend om de sportbeleving bij amerikanen te ervaren.

Natuurlijk ontkomen we er niet aan om Fisherman’s Wharf te bezoeken. Het lijkt hier iedere keer wel drukker te worden. Als we een tijdje rondgelopen hebben zien we een bekend verschijning op straat zitten achter een paar bossen takken.
De Bushman is ook nog steeds actief. Hij heeft nu wel problemen met toeristen die blijven hangen waardoor zijn act de mist ingaat. Hij moet het hebben van de fooien dus echt blij is hij niet. De volgende dag blijkt hij dan ook afwezig.

We pakken de auto weer en gaan richting Lombartstreet om de bochten te nemen naar beneden. Het blijft ook kikken om over de heuvels te cruisen al blijft het stopbord bovenaan elk kruispunt telkens weer een hellingproef uitdaging.

We hebben vandaag een rustige dag. We slapen uit en gaan pas om 09:30 ontbijten bij Denny’s. Het La Quinta hotel had ook ontbijt, maar dat vonden we niet zo aantrekkelijk.
Op de parkeerplaats wil een mexicaan onze ramen lappen, hij wordt boos als ik daar geen belangstelling voor heb.
Bij het wegrijden zitten we gelijk op de snelweg naar San Francisco. Omdat de vrouwen in de meerderheid zijn moeten er deze reis helaas wat meer winkelpauzes ingelast worden. Deze keer is het Gilroy Premium outletcenter nabij San Jose het slachtoffer.
Dit is zo groot dat we tussen de diverse gebouwen de auto pakken.

Onderweg krijgen we wel meer mee van de vele branden in Californie. Als we in San Francisco bij ons hotel aankomen staat de heuvel aan de overkant in de brand.
Er is behoorlijke rookontwikkeling en het stinkt erg. Iedereen doet of er niets aan de hand is, dus dat doen wij dan ook maar.

Met weemoed nemen we afscheid van Los Angeles. Het is een dynamische stad en het hotel was prachtig. Eerst hebben we nog even lekker ontbeten in het hotel. We gaan de Interstate 5 op richting het noorden. Het is behoorlijk warm en voelt benauwd aan.

Gisteren was het lekkerder weer. Al snel zien we de gevolgen van de vele brandhaarden in Californie. Het landschap is weer erg gevarieerd.
Van gele heuvels gaat het over in een wijngaard of sinaasappelplantage.

Ook zijn er grote stukken land volgezet met ja- knikkers. We bereiken al snel het Sequoia NP.  De weg gaat steil omhoog.
Het vele draaien, de warmte en de hoogte maken dat Jennifer zich steeds minder prettig gaat voelen. Bij het museum stoppen we even tot ze zich wat beter voelt.

Daarna bezoeken we diverse hoogtepunten in het park.
Bij de Generaal Sherman tree is het een en ander veranderd. De parkeerplaats is een halve mijl verlegd, en er is een wandelroute naar beneden aangelegd.
Het is een mooi gezicht al die grote bomen. Hier zou boswachter Bert zich in zijn element voelen. Aan het eind van de dag sturen we naar Fresno waar we een tussenstop maken op weg naar San Francisco.
Na het inchecken gaan we wat eten bij Ihop. De lokale politie heeft ook trek.
Er staan inmiddels 4 politiewagens voor de deur dus ons kan niets gebeuren.

Als we weer naar de kamer lopen horen we een trein langdurig toeteren. Als dat maar goed gaat vannacht want daar hebben we wel eens eerder ervaringen mee gehad.

We beginnen de dag met een lekkere discount van $ 45,- Op de site van de A.A.A. hebben we een coupon gevonden en uitgeprint. Aan de kassa hoeft men niet eens mijn anwb pas te zien, dat is snel verdient en mooi meegenomen want Universal studio is niet echt goedkoop te noemen.
We beginnen in het House of horrors en dat is gelijk lachen. Na lang aarzelen gaan de meisjes mee naar binnen en daar hebben ze gelijk spijt van.

Ik heb me wel vermaakt. Het ziet er allemaal gelikt uit en er lopen acteurs rond die prachtig inspelen op de situatie. Het heeft wel tot gevolg dat Els diverse attracties aan zich voorbij laat gaan. Jennifer is een bikkel en geeft niet op.

Bij de Jurassic Park tour gaat Els weer mee. Je gaat hier met een boot langs diverse punten uit de films. Daarbij wordt zoveel water gebruikt dat we alle drie drijfnat naar buiten komen. Het is wel gaaf allemaal.
De studiotour in de tram brengt ons langs de set van Desperate housewives, en langs het onlangs afgebrande gedeelte van de studio’s.
Spectaculair zijn verder de sets van The fast and the furious, en War of the worlds. Backdraft ,The Terminator,Waterworld, er gebeurt zoveel dat we zintuigen tekort komen. De informatie over aanvangs- en wachttijden is prima geregeld. De attracties sluiten goed op elkaar aan en we hoeven nergens lang te wachten.

Voor we het beseffen is de dag voorbij en staan we weer buiten. We gaan weer op weg naar het hotel voor ons laatste nachtje in L.A.

We rijden in 25 minuten naar Hollywood en parkeren de auto in een public parking. Als we de hoek omslaan lopen we op Hollywood boulevard.

Jennifer is al snel op zoek naar bekende namen bij de sterren op de Walk of Fame.
Als we halverwege zijn kan je de bekende letters op de heuvels van Hollywood zien.
Fotograferen gaat wat lastiger want er hangt een dikke smoglaag. Het Hollywood wax museum is tegenwoordig ook hier gevestigd. We zouden liever naar het Hollywood Entertainment museum gaan, maar dat blijkt al enige tijd gesloten.
Het museum was uit zijn jasje gegroeid en men is op zoek naar een nieuwe locatie.
Tot die tijd sluit men gewoon het museum,
Het was volgens mij beter geweest om het dan met een kleine collectie open te houden, dan genereer je tenminste nog omzet. Misschien spelen er wel andere motieven, wie zal het zeggen.
We moeten het dus doen met de wassen beelden, en de collectie blijkt leuker dan verwacht. Tijdens het fotograferen is de eerste sd kaart vol.
Je schiet ongemerkt heel wat foto’s met een digitale camera.

Als we nog een tijdje rondgelopen hebben gaan we weer naar de auto. We rijden naar Rodeo drive om te kijken of we nog wat beroemdheden kunnen spotten.
We besluiten de auto weer te parkeren in een public parking. Het is een valet parking, dus we stappen uit bij de ingang en de rest wordt voor ons gedaan.
De eerst 3 uur is bovendien gratis dus wat wil je nog meer.
Op Rodeo drive shoppen is voor ons niet weggelegd ondanks de lage dollar.

Na afloop laten we de auto weer voorrijden en gaan wat rijden door Beverly Hills en Bel Air. Jennifer is op zoek naar het huis van de Olsen Twins. De straat vinden we wel maar het nummer wat op haar plattegrond staat is niet te vinden.
Ongemerkt is de dag alweer voorbij gevlogen dus we gaan weer richting hotel.
Morgen gaan we naar de Universal studio’s

Elke 10 jaar verdubbeld het aantal inwoners in Las Vegas en dat is te merken.
Het is natuurlijk ook weekend, maar het is toch wel erg druk.

Wel een heel verschil met de parken waar we net geweest zijn. In Las Vegas rijdt er sinds kort een monorail. Voor $5,- per rit of een dagkaart voor $11,- kan je hiermee de afstanden overbruggen.

Denk nu niet dat je niet meer hoeft te lopen want de afstanden naar de stations zijn ook flink. De rails loopt aan de achterzijde van de casino’s en dat is toch ook wel een flinke tippel, uiteraard door de gokzalen.

’s Morgens gaan we eerst naar een outlet center om wat goedkoop te shoppen en als we de aankopen gedropt hebben gaan we de casino’s verkennen.

Er is alweer veel veranderd sinds het laatste bezoek. Vooral richting het Hilton hotel is er een flinke kaalslag geweest. Er worden wel gelijk weer nieuwe hotels gebouwd.

Dit zorgt er natuurlijk wel voor dat de toeristen blijven komen. Dit is nu de 4e keer dat ik hier kom en elke keer is de stad weer anders.
Eigenlijk is Las Vegas een continu veranderende stad.

Als we ’s avonds naar het hotel teruglopen gaan we bij een tankstation wat te drinken halen. Nevada doet niet moeilijk en het is dan ook geen probleem om aan een biertje of een wijntje te komen.

Tot mijn verbazing staat er een koffie automaat van Douwe Egberts op de counter.
Toch nog een mooi stukje Hollands glorie zo ver van huis.

We checken uit bij Ruby’s Inn en gaan richting Bryce canyon. Er wordt gewaarschuwd voor extreem brandgevaar.
Je hoeft het nieuws maar aan te zetten en je ziet weer nieuwe brandhaarden ontstaan in Amerika. Wel een vreemde zaak, in het midwesten zijn overstromingen en in het westen is het kurkdroog.

Men maakt zich ook zorgen over het vuurwerk van hedenavond want het is 4 juli, independence day.

Als we na Bryce Canyon richting Las Vegas gaan profiteren we van 1 uur tijdsverschil.
De klok gaat weer 1 uur terug. Onderweg loopt de temperatuur aardig op.
We bereiken een maximum van 114 graden fahrenheit, dat is toch ruim 45 graden celcius.
Wanneer we dan ook uitstappen bij Hampton Inn, ons hotel in Las Vegas, is het even schrikken.

We checken in en als we de bagage op de kamer gebracht hebben gaan we met de shuttlebus richting Treasure Island.

Hampton Inn ligt aan de andere kant van de I15 en omdat lopen hier iets buitenaards is rijdt er voor de gasten een shuttlebus naar de strip, een afstand van ongeveer 600 meter. Wij laten ons afzetten bij Treasure Island en gaan eerst de noordkant van de strip verkennen. het is extreem druk op straat in verband met de parade en het vuurwerk.

Dat was dus al de 3e keer deze week. Hey guys, where are you from?….. Holland?…..what happened with the soccer team? They did so well!
Hier in Amerika heeft het Nederlands elftal behoorlijk indruk gemaakt tijdens de voorronden van het EK.
Loop je midden tussen de arches, wordt je nog even fijntjes aan de afloop herinnerd.

Vanwege de tijd hebben we alleen het eerste stuk van het park bezocht. Je kan hier wel een week rondlopen en dan zie je nog elke keer wat nieuws.
We gaan nog even langs het bezoekers centrum om wat souveniers aan te schaffen. Bij het afrekenen worden we in het nederlands aangesproken door de medewerkster. Ze komt uit Belgie en woont in Moab. Haar collega komt uit Duitsland! We hebben het maar niet over het EK gehad. Daarna nog even een koppie gedaan, de auto afgetankt en op weg gegaan naar Bryce.

We rijden behoorlijk wat van de tomtom tijd af, zonder echt de snelheid te overschrijden. Dat komt omdat inmiddels de maximum snelheid is verhoogd naar 75 Mph.
Het landschap is prachtig en elke 5 minuten lijkt de horizon wel een andere kleur te hebben.

Onderweg komen we wel het nodige rubber tegen van vrachtwagens die een klapband gehad hebben.
Ook zie je regelmatig iemand in de berm staan met een politieauto met zwaailichten er achter geparkeerd. Het is dus wel zaak de snelheid een beetje aan te houden.
Aan het begin van de avond komen we aan bij Ruby’s Inn. We besluiten in het aanwezige restaurant uitgebreid te gaan buffetten en morgen pas richting Bryce canyon te gaan.