We zorgen ervoor genoeg contant geld op zak te hebben om de entree te betalen bij het Colorado nationaal monument. Vorige keer dacht ik met een creditkaard te betalen, maar de loketten van de Nationale parken zijn zo een beetje de enige plaatsen in de VS waar dat niet kan. Bij de eerste stop raken we in gesprek met een fietser uit Texas.
Hij neemt een foto van ons en stapt weer op zijn mountainbike.
Als we hem inhalen begint hij druk te zwaaien, aardige man. Een paar stops later komen we een groepje fietsers tegen. Het valt ons op dat ze allemaal dezelfde shirts dragen met een print van de texaanse vlag. Ze komen uit Dallas en zijn met een groep op fietsvakantie in Colorado.

Nou, wij vinden het momenteel iets te warm om te fietsen, dus we pakken de auto wel.
Als we aan de andere zijde het park weer verlaten is het niet zo ver meer rijden naar Moab. We overnachten er in het La Quinta hotel, net zo duur als het Motel6 in Moab en inclusief hot breakfast.
La Quinta in Moab is een aanrader voor wie nog een goed hotel zoekt. Omdat we erg vroeg zijn gaan we eerst de was wegwerken en daarna het plaatsje verkennen.
Moab is een erg leuke plaats en je zult je er niet snel vervelen.
Na het eten wandelen we in de schemering terug naar het hotel.
De meisjes gaan nog even zwemmen maar een kolonie muggen boven het water zorgt ervoor dat ze weer snel naar de kamer gaan

Dinsdag 1 juli 2008

We beginnen de dag met computer perikelen want het wilde gisteravond niet echt lukken om de website te updaten. Per mail hebben we enkele tips gekregen en vanavond zullen we daar verder naar kijken. Eerst hebben we lekker ontbeten in de Skybox grill and sportsbar.
Het restaurant heeft een ronde vorm en biedt daardoor uitzicht over de Rocky Mountains, de Denver skyline en het Invesco Field stadium.
Omdat de harde schijf vol begint te raken met foto’s eerst even een externe harde schijf aangeschaft bij Best Buy.

Dit is voor de dames het startsein om de Colorado mall in Lakewood onveilig te maken.
Waarschijnlijk staat op dit moment nog iemand bij de Puma store alle schoenen op te ruimen welke gepast zijn.
Min 1 paar want Jennifer heeft een paar puma’s te pakken voor € 40.
Toch wel lekker die lage dollar. De Colorado mall is een mooi winkel centrum en zelf heb ik geruime tijd doorgebracht bij Borders, een boekhandel met koffieshop.

Het is 14:00 uur als we richting GrandJunction gaan. De natuur is hier prachtig en op het hoogste punt kunnen we de sneeuw aanraken. Omdat we op de snelweg zitten hebben we tijd genoeg om de knoppen in de auto te verkennen.
Het gaat nog zeker een paar dagen duren voor we alles doorhebben. Buiten is het inmiddels alweer 90 graden maar door de klimaat controle merken we daar niet veel van. De auto, een Hyundai Azera, heeft ook de beschikking over XM satelliet radio.

Na een bezoekje aan Walmart is het alweer 8 uur pm als we een restaurant opzoeken.
’s Avonds nog wat gestoeid met de computer. We beginnen in ons ritme te komen, al hebben we zo tegen het eind van de middag nog wel last van de jetlag .

De komende dagen blijven we in dezelfde tijdzone dus dat zal wel niet lang meer duren. Morgen gaan we starten met de Nationale parken.

Het is een stuk rustiger op het station zo ’s morgens vroeg.
Gisteren kon je over de hoofden lopen.
Er waren dan ook erg veel baseball fans, supporters van de Yankees en de Mets.
De subway series worden gespeeld en de Mets hebben zondag met 3-1 gewonnen.

Na een bakkie koffie plus bagel stappen we in de trein naar Jamaica.
Op terminal 6 is het een drukte van belang. Er wordt momenteel hard gewerkt om de nieuwe terminal af te bouwen. Het gaat goed met Jetblue.
We zijn al snel voorzien van de boardingpassen maar we moeten de bagage nog af geven. Doordat hier een flinke rij staat en de security check lang duurt zijn we net aan op tijd bij gate 7. We kunnen vrijwel gelijk aan boord.

Doordat we met een Airbus 320 vliegen heeft Els duidelijk meer problemen met de reis. De beenruimte is veel beter dan bij de KLM maar het vliegtuig is een stuk kleiner.

Na een rustige vlucht halen we de auto op bij Avis, installeren de tomtom op het raam en sturen naar het Redlion hotel in Denver.
Nadat we de bagage gedropt hebben gaan we Denver verkennen.

Als eerste bezoeken we het Colorado History museum.
We lopen ook langs het conventie centrum waar in augustus Barack Obama zal worden genomineerd als democratische kandidaat voor de presidentsverkiezingen in november.
Het centrum van Denver is erg gezellig en het is een goed idee geweest om deze stad een keer te bezoeken na er al een paar keer alleen de skyline van gezien te hebben.

Zondag na het ontbijt met de metro naar Washington Heights. Daar waren we gisteren niet aan toe gekomen.

Bij het uitstappen kregen we te maken met een stukje CSI, want de uitgang van het perron werd versperd door een rood lint, 2 politie agenten en een wit laken met daaronder een lijk. We zijn omgedraaid en hebben een andere uitgang opgezocht.
Het was net gebeurd want we zagen even later de lijkschouwer arriveren.
De dames hebben enige tijd besteed aan winkelen. Daarna zijn we naar central park geweest.
Omdat we in de buurt waren zijn we op zoek gegaan naar P.J. Carney, een Ierse pub.
Hier bewaren we leuke herinneringen aan en we hebben een lekkere pint gevat.

Omdat het enorm was gaan onweren en de EK finale op tv was zijn we even blijven hangen. Jennifer heeft nog een mooi horloge gekocht bij Swatch.
We hebben het niet laat gemaakt, want we hebben de trein van 05:46 naar het vliegveld voor onze vlucht naar Denver.

Gelukkig hebben we dan de beschikking over een auto want we zijn alle 3 behoorlijk moe van het vele lopen.

Na een redelijke nacht waren we om 6 uur wakker.
We zijn de zaterdag begonnen met een beklimming van het Empire state building, jazeker, we kwamen lopend aan op de 86e etage. De eerste 80 verdiepingen hebben we wel met de lift gedaan, maar omdat er meer mensen naar boven wilden dan de lift aankon kregen we de suggestie om het laatste stukje met de trap te doen. Daarna een bezoek gebracht aan Ground Zero. Verder zijn we nog bij Brooklyn heights geweest en zijn terug gelopen over de Brooklyn bridge. We hebben 3 van de 4 watervallen gezien, een nogal tegenvallend kunst project waarvan de bedoeling ons niet echt duidelijk is.
Het was erg warm, 29 graden en we liepen al snel te puffen.
In Chinatown heeft Jennifer een “echte” Dolce & gabbana riem gescoord.
We hebben de prijs weten af te dingen naar $ 10.
Dolce & gabbana, Louis Vutton en Rolex zijn wel de merken in Chinatown.
Inmiddels was het behoorlijk gaan regenen, wat wel voor enige opfrissing zorgde.
Als we na een wandeling door Greenwich Village weer de metro induiken is het alweer etenstijd. Na het eten zijn we nog even naar Times Square geweest.
We hadden door alle beweging geen problemen om de slaap te vatten.

Deze zomer gaat het er dan eindelijk van komen, Els gaat mee naar de USA!

Na onze eerste reis naar Amerika in 1979, en enkele vervelende vlieg incidenten,  had ze geen zin meer om in een vliegtuig te stappen. Aangestoken door onze enthousiaste verhalen wil ze het toch weer proberen.
Na enkele test vluchten naar Londen en een succesvolle behandeling bij Mieke heeft ze de knoop doorgehakt.
Nadat iedereen zijn wensen kenbaar heeft gemaakt hebben we weer een mooie reis samengesteld.

We beginnen met een 3 daags verblijf in New York, waarna we met Jetblue doorvliegen naar Denver. Daar stappen we in een huurauto en gaan een mooie reis maken langs diverse hoogtepunten uit eerdere reizen.
De reis gaat van Denver via Moab, Bryce canyon, Las Vegas, Hollywood, Sequoia NP
en San Francisco naar Seattle.

We hebben er onwijs veel zin in en willen weer een live verslag via de website bijhouden.
Hoewel onze IT-er Bas deze keer thuisblijft hebben we er vertrouwen in dat het gaat lukken.

De vlucht is voorspoedig verlopen, wel een 1/2 uur te laat vertrokken, dat kwam door een verschil in het aantal mensen aan boord en het aantal ingecheckte passagiers.
Bleek dat er wat met de incheck apparatuur mis was, dus een hoop gedoe om niets.
De piloot heeft het gas erop gegooid om de achterstand in te lopen en dat is redelijk gelukt.
Els heeft zich goed gehouden, mede door het entertainment aanbod en de gesprekjes met de stewardes.
Jennifer en ik vonden het eten niet te pruimen, Els natuurlijk wel ( kliko)
Na een vrij ruwe landing waren we om 20:25 lokale tijd op Amerikaanse bodem.
Daarna vlot door de douane en met de Airtrain naar Jamaica station.
Daar overgestapt op de trein naar Penn station onder Madison Square Garden.
De aansluitingen waren perfect, we hoefden nergens lang te wachten en hebben er zonder tussenstops nog geen 20 minuten over gedaan.
Als we de straat oversteken zijn we in ons hotel, het Ramada New Yorker.
De meneer aan de balie had problemen met onze achternaam en kon onze reservering niet vinden in de computer.
Na enige tijd was dat opgelost, maar toen bleek de kamer nog niet gereed, we hebben het dus over 22:30!!
Drie kwartier later hebben we een ruime gerenoveerde kamer op de 28e etage, het wachten waard!

Vandaag alweer de laatste dag in de VS.
We kunnen rustig aan doen want onze vlucht vertrekt pas om 1 uur vanmiddag.
Van het hotel is het maar een half uurtje rijden dus dat valt mee. Na ons voorlopig laatste amerikaans ontbijtje gaan we de spullen inpakken.
We checken uit en gaan richting Seattle / Tacoma Airport. De forensen zijn al aan het werk dus we kunnen ongestoord doorrijden. Ondanks de opbrekingen is Alamo eenvoudig te vinden.
Als we de auto parkeren, krijgen een reçu en gaan richting incheck balie. Het is even zoeken waar we de bagage kunnen afgeven want we hebben al via internet ingecheckt. Door de douane en met de shuttle op weg naar de internationale terminal.

We hebben een rechtstreekse vlucht naar Amsterdam en aan boord valt op dat er nogal wat mensen met flessen drinken aan boord zijn. Wel een beetje vreemd want op de heenreis moest alles ingeleverd worden aan de gate, op last van de Amerikaanse overheid.

We zitten tussen een aantal overactieve passagiers en slagen er niet om te slapen. Gelukkig hebben we de beschikking over een entertainmentsystem.

De vlucht zelf gaat voorspoedig en na 10 uur landen we op Schiphol. Onze koffers komen als eerste op de band dus we zijn redelijk snel door de douane. We kunnen terugkijken op een mooie vakantie in een schitterend land.

Als we hebben plaatsgenomen in de diner van het hotel weet de ober al wat voor drinken we willen bestellen. Dat is nog eens belangstelling voor je gasten tonen.
Na het ontbijt gaan we richting Space Needle. Deze slechts 184 meter hoge toren stamt uit 1962 toen de wereldtentoonstelling in Seattle is gehouden.
We gaan met de lift naar het observatiedek.

Ondanks de beperkte hoogte is het uitzicht erg mooi, alleen waait het enorm dus blijven we voornamelijk binnen van het uitzicht genieten.
Hierna gaan we naar de andere kant van de stad richting het Safeco Stadium van de Seattle Mariners. Het lijkt ons wel leuk om de tour te doen in de thuisbasis van deze baseballclub.

Het ziet er lang naar uit dat we de enige twee deelnemers zijn maar als de tour start hebben we een groepje van 5, wij en 3 mensen uit Japan.
Het blijkt dat de club eigendom is van Satoru Iwata, de CEO van Nintendo.
Ook spelen er enkele Japanners bij de club, dat verklaart de belangstelling uit Japan in onze groep.

De tour is erg leuk en we krijgen veel van het stadion te zien. Verbaasd vernemen we dat er tijdens het WK in Amerika zelfs 2 poulewedstrijden zijn gespeeld. Voetbal, of soccer zoals men dat hier noemt is alleen populair onder de jeugd.
Men vindt het hier een vrouwensport. Nadat we afscheid genomen hebben nemen we ons voor een keer naar een baseballwedstrijd te gaan.

We gaan een bakkie doen bij Seattle’s Best Coffee en vervolgen dan onze weg naar het Columbia Center, het hoogste gebouw in Seattle.
Hier heeft men ook een sky view en er is niets mooier dan een stad van bovenaf te bewonderen.

Deze toren is 328 meter hoog en hier kan je alleen achter glas van het uitzicht genieten.

Nadat we nog wat winkels bezocht hebben sluiten we de dag af in een sportcafé.
We nemen plaats in een booth met eigen tv scherm waar we de worldseries tussen de Detroit Tigers en de St.Louis Cardinals kunnen bekijken. Na een spannende wedstrijd winnen de Cardinals met 5-4 en nemen een 3-1 voorsprong in de totaalstand.

Ontzettend gaaf sfeertje, Seattle is een erg leuke stad, jammer dat de vakantie morgen weer ten einde is.

Na het ontbijt gaan we richting Boeing. Je kan hier een tour doen die je tot in de fabriek brengt.
Als we aankomen kunnen bij de terminal onze kaarten uitprinten. Omdat we aan de vroege kant zijn kunnen we met de tour van 11:00 mee.
Eerst krijg je een korte film over Boeing te zien en dan een 777 PTQ wat zoveel betekent als put together Quickly. De fabricage van een Boeing 777 versneld laten zien dus.

Daarna stappen we in een bus en gaan we over het terrein naar de grootste fabriekshal ter wereld. Eerst komen we langs het afleverterrein. Hier staan de vliegtuigen klaar om aan de klant afgeleverd te worden. Daarna steken we de snelweg over naar de montagehallen. Over deze brug worden ’s nachts de vliegtuigen van de fabriek naar de spuiterij gereden. De gids vindt het nogal bijzonder, maar wij hebben Schiphol dus wat is er zo bijzonder aan een vliegtuig over de snelweg?

We krijgen een rondleiding vanaf het bordes van de 787 en de 777 montagehallen.
De 787 hal wordt gereed gemaakt voor productie, de tripple 7 hal is in vol bedrijf.
Hier worden momenteel 7 vliegtuigen gebouwd. Het meeste werk wordt door Boeing op andere plaatsen gedaan, hier in Everett is het eigenlijk alleen assembleren en afmonteren.
De levertijd van een vliegtuig is ongeveer 1 jaar.
De meeste tijd gaat zitten in het bij elkaar krijgen van de ongeveer 3 miljoen onderdelen.
Een Jumbo heeft zelfs 6 miljoen parts.

Het bouwen van het vliegtuig duurt dan nog 4 maanden. Als er op volle productie gedraaid wordt rolt er iedere 3 dagen een vliegtuig naar buiten. Helaas mochten we geen foto’s maken. Daarna gaan we weer terug en zien oa de spuiterij. Uiteraard worden we afgeleverd bij de souveniershop. We nemen nog een kijkje in het Future of Flight gedeelte waar de 787 gedemonstreerd wordt. Dit toestel bestaat voor 60 procent uit composietmateriaal en beloofd een ware revolutie te worden.
Omdat we in de buurt zijn, nemen we ook een kijkje bij het Microsoft complex.

Daarna rijden we weer terug naar het hotel en parkeren de auto. We nemen een kijkje op Pike Place Market. Het is er gezellig druk. We zien de eerste Starbucks uit 1912.
Hier is dus de koffiecultuur van Amerika begonnen. Een van de publiekstrekkers is de Fishmarket. Men is wereldberoemd geworden door het entertainen en lol maken tijdens het verkopen. Als we staan te kijken wordt er iemand uit het publiek gehaald.
Ze mag proberen een vis te vangen die wordt geworpen. Als het lukt mag ze hem houden. Grote hilariteit wanneer het uiteindelijk lukt.

We gaan vandaag naar Seattle, de laatste stad op onze reis. Via de toeristische route rijden we naar Bremerton.
Hier liggen diverse marineschepen, maar helaas zijn die alleen in het weekend te bezichtigen.
We rijden door naar de veerboot die ons in een uurtje overzet naar Seattle.

Ondanks dat we te vroeg zijn kunnen we inchecken bij ons hotel. We laten de auto achter en gaan Seattle verkennen. Het is een mooie stad en het openbaar vervoer in de binnenstad is gratis. De stad heeft ook een monorail, maar die is gesloten voor passagiers omdat er een paar ongevallen geweest zijn. De monorail rijdt nu leeg op en neer om testritten uit te voeren en er is sprake van dat het systeem afgebroken wordt.

Als het begint te plensen duiken we de winkels in. Bij Barnes en Noble het boek van Flags of our Fathers van James Bradley gekocht. De film heeft toch wel indruk gemaakt.
Omdat we inmiddels trek krijgen zoeken we een Italiaans restaurant op.
Deze tent is superluxe en we vallen met ons vakantiekloffie duidelijk uit de toon.

Iedereen zit strak in het pak en de bediening loopt in witte jasjes rond. Als de ober uitvoerig de wijnkaart heeft voorgelezen bestellen we een biertje. Voor alle zekerheid controleren we de datum op het etiket want het is duidelijk dat bier niet veel wordt besteld.
Het eten was wel lekker en na afloop nemen we een lekkere espresso.
De ober blijft vriendelijk maar opgelucht ziet hij ons de zaak verlaten.
Het is inmiddels gestopt met regen en genietend van het uitzicht wandelen we naar het hotel.