Om 3.30 uur ’s nachts gaat weer de telefoon. Deze keer is het goed nieuws want de bagage van Peter is terecht. Men vraagt of de tas boven gebracht moet worden, dit is echt een 24 uurs economie. Gelukkig antwoordt Peter dat het tot de ochtend kan wachten.
We kunnen dus verder slapen. Na het ontbijt voor iedereen spijkerbroeken gekocht, alleen maat 36/36 is niet op voorraad bij Macy’s. Het regent inmiddels pijpestelen, gelukkig alleen winkelen vandaag.

Voor Bas gaan we nog even bij Toys R Us langs voor de virtual gameboy, en bezoeken een shopping mall. We zien hier de ontbrekende maat Levi, dus ons boodschappenlijstje is
afgewerkt. De bagage bij het hotel opgehaald en we gaan op weg naar het metro station om de hoek bij het hotel.

We gaan met de A lijn naar Kennedy Airport, iets wat het reisboek alleen adviseert voor
ervaren reizigers, maar wij hebben Peter bij ons, dus wat kan er gebeuren. Het gaat
voorspoedig. In 45 minuten rijden we naar de bus terminal en met een shuttlebus rijden we langs diverse haltes over de parkeerplaatsen naar de vertrekterminal. Je moet alleen even opletten welke terminal je eruit moet. Dat alles voor $1,50 pp!

Na het inchecken gaan we nog wat drinken, waarbij Bas niet aan de bar mag zitten. Het is voor het eerst dat we hier een opmerking over krijgen, en hij wil nog wel een rondje geven. We gaan daarom aan een tafeltje zitten maar gaan na een glas al weer weg want de prijzen nodigen niet uit voor een drankgelag. $13 voor een rondje, dus Bas hoeft niet te betalen. We gaan taxfree winkelen, maar als je Schiphol gewend bent stelt dit niets voor. We kopen een fles Jack Daniëls voor Bert maar krijgen hem pas aan de gate als we het vliegtuig
ingaan, zeker bang dat we hem hier leegdrinken. Doordat er een reparatie aan het vliegtuig was en door de drukte op de startbaan met een uur vertraging vertrokken richting Londen.

Aan boord krijgen we het verzoek om een enquête in te vullen. Na de eerste ronde van de stewardess blijk ik eerder mijn biertje te hebben dan Peter maar die krijgt er weer 2
tegelijk. Zou hij er soms dorstig uitzien? De vlucht verloopt voorspoedig en we hebben zelfs nog een uurtje kunnen slapen.
In Londen worden we met nog ongeveer 20 passagiers begeleidt langs een
veiligheidsinspectie en daarna met een bus naar het vliegtuig op het platform gebracht.

Zodra we binnen zijn vertrekt de piloot en brengt ons naar Schiphol.

Zaterdag 4 mei om 10.45 uur geland op Schiphol waar we opgehaald worden door Els en Jennifer. We lopen naar de parkeergarage en gaan op weg naar huis met een mooie
vakantie als herinnering.

Om 05.30 uur wakker geworden van de telefoon die een paar keer overging. Na een tijdje draaien er maar uit gegaan, de zon laat zich al weer zien. Na het ontbijt, Bas heeft weer 3 pannenkoeken dan bedoel ik Amerikaanse dus grote pannenkoeken opgegeten.
Het intensieve programma eist zijn tol.

Via de 34ste straat belanden we in een elektronicawinkel. Bas ziet een mooi horloge met
timer en licht. Het kost $49,95. De verkoper zakt naar $40 en we krijgen het tenslotte mee voor $35. Ik heb wel door dat je hier niet gelijk de volle prijs moet betalen.
Peter heeft mazzel met een groothoeklens en even verderop zien we videobandjes voor Bert voor $5,99, toch $4 goedkoper dan op Times Square. Bij Toys ‘R Us heeft Bas nog de virtual boy uitgeprobeerd.

In het zonnetje verder gelopen over 5th Avenue. Diverse bekende plekken gezien,
St Patricks Cathedral, Rockefeller Plaza, United Nations Building, Radio City Music Hall
kortom, te veel om op te noemen.

We gaan een helikoptervlucht maken. Dit overtreft alweer al het voorgaande, wat een mooi uitzicht en wat spectaculair. De helikopter hangt af en toe flink schuin, ik zet mijn
video maar gewoon aan en kijk zelf door de ramen om maar niets te missen van het unieke uitzicht. De tijd “vliegt” voorbij en we landen weer op 1st Avenue.

We gaan langs het hotel om wat spullen weg te brengen. Daarna gaan we met de metro op weg naar het Guggenheim Museum, maar jammer genoeg blijkt dat op donderdag
gesloten. De reisboeken zijn niet altijd even betrouwbaar blijkt wel.
We maken een wandeling door Central Park en lopen via Strawberry Fields,
een monument voor de hier vlakbij vermoorde John Lennon.
Bij het VVV wat gratis t-shirts opgehaald en bij Planet Hollywood uitgekomen.
We besluiten hier wat te gaan eten, iets wat Bas al in Washington van plan was.

Het is een restaurant in thema Hollywood met overal relikwieën en videoschermen waarop clips vertoond worden.

Als we binnen komen is het nog rustig, maar in een mum van tijd zit de zaak vol en lopen er veel mensen ook foto’s te maken. Een groep “wat oudere dames” vraagt of ik hen wil
fotograferen.

Daarna op zoek naar een sportcafé op 8th Avenue maar dit niet gevonden.
Tussen de naar huis lopende forensen door over 6th Avenue gelopen.
In een Ierse bar iets gedronken, maar deze tent was niet echt gezellig.

Omdat het inmiddels donker is nog een keer het Empire State Building betreden, om van de lichtjes te genieten. Doodmoe op weg naar het hotel, maar we hebben dan ook heel wat afgelopen.

Om 06.00 uur al weer wakker. De zon laat zijn eerste stralen al weer zien. Na een stevig
ontbijt, pannenkoeken met stroop, gaan we op weg naar het Empire State Building.
We schrikken van de lange rij wachtenden, maar als de kassa opengaat staan we snel in de lift naar de 80ste verdieping. Overstappen in een andere lift richting uitkijkbordes.
Door het heldere weer kunnen we ver kijken en mooie foto’s maken.

Daarna met de metro naar Battery Park. De rij voor de kassa is daar nog langer, maar we kunnen met de boot van 11.30 uur mee naar het Vrijheidsbeeld. Op het eiland kan je kiezen uit een rij met de lift naar het bordes of een rij met de trap naar de kroon van het beeld.
We kiezen voor de trap en na 354 treden, en door de drukte 1,5 uur later, zijn we boven in het beeld. Het is het waard geweest.

Met de ferry gaan we naar Ellis Island, waar een tentoonstelling over de immigranten aan het begin van de eeuw is ingericht.

Nadat we met de boot terug op Manhattan gekomen zijn, belanden we in een Ierse pub. Omdat de 2e fles bier uitblijft zelf maar aan de bar gaan halen, wat de serveerster op een uitbrander van de barkeeper kwam te staan. Dat vinden wel sneu voor haar.
Deze dame, een oude Indonesische vrouw, staat vervolgens elke 5 minuten aan ons tafeltje om te vragen of alles naar wens is.
Ze kent ook onze koningin als ze er achter komt dat we Hollanders zijn, heeft ze het alleen maar over Queen Wilhelmina!

Als we weer buiten zijn, staan we om de hoek gelijk voor het World Trade Center, de
hoogste gebouwen in New York. Met de lift in 58 seconden naar de 107 de verdieping en daarna met wat roltrappen richting dak waar we op ruim 400 meter hoogte staan.
Dit overtreft alles, zo mooi is het uitzicht hier.

Helaas betrekt de lucht en steekt er een stevig windje op. Beneden nog wat rondgekeken en van het uitzicht genoten.

Je kan bij het raam loodrecht naar beneden kijken en ziet hier goed hoe enorm hoog deze twee torens wel zijn. Weer super snel met de lift naar beneden en via Wall Street en Chinatown op zoek naar een pizzeria in Little Italy.
Little is tegenwoordig wel erg van toepassing, want de wijk beslaat nog maar 2 blokken.

Bij een Italiaan wat gegeten. Wat een slecht humeur had meneer de ober zeg. Al geeuwend en mokkend liep hij door de zaak en ging regelmatig buiten staan om klanten te lokken. Hier zal spoedig wel een Chinees restaurant komen!

Na het lekkere eten, het was inmiddels donker, richting metro op weg naar het hotel. Door alle verhalen voel je je niet zo veilig ’s avonds in de metro, maar ik moet zeggen dat we geen nare ervaringen gehad hebben. Als we de metro uitkomen weer wat bier mee en naar boven. Peter vindt het maar vreemd dat ik van alles controleer in mijn spullen, maar ja, ik ben benauwd dat er wat gejat wordt. Je kan ook niet de hele dag alles mee sjouwen, of zou daarom dat stel die koffers mee gehad hebben boven in het WTC?

Om 07.30 uur opgestaan en na het douchen een diner opgezocht om te ontbijten.
Onderweg passeren we de YMCA waar ik met Els overnacht heb.
Het pand staat nu te huur. We ontbijten in een splinternieuwe zaak op de 34ste straat.
Het eten smaakt prima en is niet duur. Voor $3,95 heb je een Amerikaans ontbijt inclusief verse jus, het onvermijdelijke glas ijswater en zoveel koffie als je op kunt, en wat telt, de koffie smaakt prima.

Terug in het hotel langdurig gebeld met United Airlines ivm de verdwenen bagage. Hij is nog niet gevonden en we moeten eind van de middag weer terugbellen. Het is vandaag mistig en we besluiten te gaan winkelen. Twee blokken bij ons hotel vandaan zit Macy’s, Het grootste warenhuis ter wereld. Daarna lopen we richting Times Square en Broadway.

De bediening in de elektronica zaken is ronduit agressief. Bas ziet in een zaak de nieuwe virtual boy van Nintendo staan. Die is in Nederland nog niet te koop en kost met spel hier $165. We weten af te dingen naar $160 maar dat vinden we nog te veel.

We lopen richting Central Park en kijken wat rond. Daarna met de metro richting Greenwich Village, op zoek naar een goedkope fotozaak. Het boek waar het adres in staat ligt in de tas van Peter, dus dat weten we niet. De zaak vinden we dan ook niet. Weer gebeld met United, nog geen bagage, dus Peter moet van alles
aanschaffen. Als we buiten komen plenst het van de regen. We eten wat in de buurt en
duiken met koud bier bijtijds de kamer op, spullen bekijken en wat bijpraten. Bas is erg moe en gaat vroeg onder de wol, wij kijken nog wat televisie en genieten van het uitzicht.
De lucht is weer helemaal opgeklaard en het is een mooi gezicht al die lichtjes van de
wolkenkrabbers zo om je heen.

’s Morgens al weer vroeg wakker, 05.00 uur, de jetlag doet zijn werk nog.
Om 05.30 uur liep, ondanks onze waarschuwingen, de wekker van Bas weer af.
Zelf sliep hij door! Na het ontbijt de spullen ingepakt en uitgecheckt.
Bij de terminal bleek dat we aldaar gelijk voor de vlucht naar New York konden inchecken, dus wij weer terug naar het hotel om de koffers te halen en alles geregeld.
Toch wel makkelijk zo, want nu hoefden we het centrum niet meer uit.

Op weg gegaan om een nieuwe videoband voor de camera te kopen, wat niet meeviel want het winkelaanbod in de stad valt ons tegen. Waarschijnlijk is alles geconcentreerd in malls buiten het centrum, makkelijk, maar je moet wel een auto hebben.
Ons plan om vandaag het Capitool te bezichtigen kon geen doorgang vinden omdat er een grote manifestatie gaande was voor het Capitool op de Mall, Jesus for Washington.

Daarom het bezichtigen van het Air and Space museum afgemaakt.
Tentoonstelling over Enola Gay plus film en een film over vliegen in het algemeen gezien. De laatste op een groot imax scherm, heel spectaculair. In een ander museum
dinosaurussen en oceanworld bekeken.

Het was inmiddels alweer pittig warm geworden, dus we liepen weer in ons t shirt te
puffen. Gelukkig kan je op elke hoek van de straat frisdrank of ijs kopen. Snel nog wat
souvenir -t shirts gekocht, een laatste blik op het Witte Huis, met erg tamme eekhoorns in de tuin, en op weg naar de busterminal richting Dulles Airport.
Bij de winkels op het vliegveld hebben Bas en Peter de parfumtesters uitgeprobeerd, dus ze stinken nu een uur in de wind.

Als we bij de gate wachten op het vliegtuig blijkt dat het in New York onweert, dus vlucht UA6429 wordt telkens een half uur uitgesteld.
We zitten in de wachtkamer tegenover een kiosk.
Peter en Bas besluiten een meegenomen familiezak chips op te gaan eten tegenover de verkoopster. Om de pijn voor haar te verzachten toch maar wat te drinken gekocht.

Na diverse malen te zijn uitgesteld wordt onze vlucht uiteindelijk geannuleerd en worden we overgeboekt op een andere vlucht. We vliegen nu met een Boeing 757, een groter
toestel dat minder problemen met het weer heeft.
We vertrekken om 21.25 uur vanaf de C pier. Anders dan op Schiphol moet je hier tussen de pieren gebruik maken van een shuttle bus. Om de tijd te doden nemen we een hamburger en een glas bier. Het vliegtuig is bijna leeg als we vertrekken.
Ondanks het weer is het een rustige vlucht. Om de gevolgen van turbulentie tegen te gaan hing het vliegtuig achterover, wat voor de catering weer lastig was, want die kregen het karretje maar met veel moeite voor in het vliegtuig.

Na een wachttijd van 15 minuten zetten we om 22.45 uur de landing in.
Omdat we boven het landingsgestel zitten, merken we dat de wielen eerst uitklappen en daarna weer ingeklapt worden. De piloot geeft een dot gas en we maken een doorstart.
Na de tweede keer aanvliegen landen we in de mist op La Quardia Airport in New York.
Als we de bagage willen ophalen blijkt de tas van Peter niet meegekomen te zijn.
Dat is flink balen. Hij geeft de vermissing aan en we nemen een taxi naar het hotel.

Na een supersnelle rit arriveren we bij de New Yorker op de 34ste straat aan 8th Avenue. Hier zullen we de volgende nachten verblijven. Het ziet er wat ouder uit maar is een
sfeervol hotel in de stijl van de jaren 40. Het uitzicht vanuit onze kamer op de 32ste
verdieping is fenomenaal. Links zien we het Chrysler gebouw en rechts het Empire State
Building.
We zitten vlak naast de Madison Square Garden. We kopen nog wat te drinken en wat later gaan we lekker slapen.